Ad

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Σαν σήμερα 02/08/1958 σκοτώνονται από «δυνάμεις ασφαλείας» οι αγωνιστές της Ένωσης, εθνομάρτυρες, Γεώργιος Γεωργίου Ιωνά, Χριστοφής Παναγίδης και Αναστάσιος Σουρουλλας.

Γεωργίου Γεώργιος Ιωνά

Σκοτώθηκε από Άγγλους στρατιώτες στα περιβόλια της Λύσης στις 2 Αυγούστου 1958.
Γονείς : Ιωνάς και Χριστίνα Γεωργίου
Αδέλφια : Μηλιά, Καλλού, Μαρία και Πανίκος

Ο Γεώργιος Χατζηιωνάς τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και εργαζόταν ως κτίστης. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ το Μάρτη του 1956 και ασχολήθηκε με την εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, την τροφοδοσία και απόκρυψη ανταρτών, τη διακίνηση της αλληλογραφίας, την επιλογή τοποθεσιών και την προετοιμασία του χώρου για επιθέσεις εναντίον Άγγλων στρατιωτών.

Την 1η Αυγούστου 1958 ο Γεώργιος Χατζηιωνάς με το συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγίδη και άλλα μέλη της ομάδας τους, συνόδευσαν τον καταζητούμενο Γιάγκο Παναγίδη, να συνενωθεί με τους υπόλοιπους αντάρτες και άλλους αγωνιστές της Λύσης και να λάβει μέρος σε επίθεση εναντίον των Άγγλων κοντά στη Λύση. Στην ενέδρα που έστησαν κτυπήθηκαν με αυτόματα, κυνηγετικά όπλα και χειροβομβίδες τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα πλήρη στρατιωτών, με αποτέλεσμα το θάνατο δυο στρατιωτών και τον τραυματισμό πολλών άλλων.

Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ’ οίκον περιορισμό στη Λύση και άρχισαν έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού οι αγωνιστές Γεώργιος Χατζηιωνάς, Αναστάσης Σουρουλλά και Χριστοφής Παναγίδης διέσπασαν τον κλοιό του χωριού και κατευθύνθηκαν προς το χωριό Τρεμετουσιά. Στη μετακίνησή τους εντοπίστηκαν από ελικόπτερο, που ενίσχυσε τις έρευνες των Άγγλων. Μετά τον εντοπισμό τους, σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου επικεφαλής Επικουρικών και Τούρκοι πολίτες από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν, βοηθούμενοι από τους Άγγλους.

Από τη νεκροψία που έγινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας διαπιστώθηκε ότι κτυπήθηκαν στο κεφάλι με σφαίρες αυτομάτων όπλων και λογχίσθηκαν στην κοιλιά και σε άλλα μέρη του σώματος.

Παναγίδης Χριστοφής

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, το 1939.

Γονείς : Παναγής και Μαριτσού Παναγίδη
Αδέλφια : Ελένη και Γιάγκος

Ο Χριστοφής Παναγίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και ήταν αρχικά ελαιοχρωματιστής και αργότερα γεωργός. Η προσφορά της οικογένειάς του στον αγώνα ήταν σημαντική. Στο σπίτι της αδελφής του φιλοξενήθηκε μεγάλος αριθμός ανταρτών. Ο ίδιος πρόσφερε ποικίλες υπηρεσίες, όπως ήταν η εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, η τροφοδοσία των ανταρτών της περιοχής και η ετοιμασία θέσεων για επιθέσεις εναντίον των Άγγλων.

Την 1η Αυγούστου 1958 ο Χριστοφής Παναγίδης με το συναγωνιστή του Γεώργιο Χατζηιωνά και άλλα μέλη της ομάδας τους συνόδευσαν τον καταζητούμενο αδελφό του Γιάγκο Παναγίδη, για να συνενωθεί με τους υπόλοιπους αντάρτες και άλλους αγωνιστές της Λύσης και να λάβει μέρος σε επίθεση εναντίον των Άγγλων. Στην επίθεση αυτή, που έγινε κοντά στη Λύση, βλήθηκαν τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα, πλήρη στρατιωτών, με αυτόματα, κυνηγετικά όπλα και χειροβομβίδες. Σκοτώθηκαν δυο Άγγλοι στρατιώτες και πολλοί τραυματίστηκαν.

Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ' οίκον περιορισμό στο χωριό και άρχισαν εξονυχιστικές έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού τρεις αγωνιστές, οι Χριστοφής Παναγίδης, Γεώργιος Χατζηιωνά και Αναστάσης Σουρουλλάς, διέσπασαν τον κλοιό του χωριού, για να αποφύγουν τη σύλληψη και κατευθύνθηκαν προς το χωριό Τρεμετουσιά. Στη διαδρομή τους επισημάνθηκαν από ελικόπτερο των Άγγλων που λάμβανε μέρος στις έρευνες.

Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, ο Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου, επικεφαλής Επικουρικών, κατέφθασε μαζί με Τούρκους από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν.

Σουρουλλάς Αναστάσιος

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 2 Μαρτίου 1932.

Γονείς : Μιχαήλ και Μαρία Σουρουλλά
Αδέλφια : Καλλής, Παναγιώτα, Δημήτρης

Ο Αναστάσης Σουρουλλάς ή Τάσος, όπως τον φώναζαν, τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και ήταν εργάτης-γεωργός. Δραστηριοποιήθηκε περισσότερο στην ΕΟΚΑ, μετά τις 6 Αυγούστου 1956, όταν βγήκε αντάρτης ο μικρότερός του αδελφός, ο Δήμος, οπότε ο Τάσος ανέλαβε την τροφοδοσία της ανταρτικής ομάδας του αδελφού του και ενεργούσε ως ένας από τους συνδέσμους των δυο ανταρτικών ομάδων της Λύσης. Μετά τις 10 Φεβρουαρίου 1957, όταν ο αδελφός του συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τους συντρόφους του, σε μια μετακίνησή τους, κατά την οποία έπεσε ο ήρωας Πάτροκλος Κόκκινος, ο Τάσος δραστηριοποιήθηκε ακόμα περισσότερο, αναλαμβάνοντας ευθύνες και στις ομάδες πολιτοφυλακής που οργάνωσε η ΕΟΚΑ.

Την 1η Αυγούστου 1958 οι αντάρτες της Λύσης, ενισχυμένοι και από αγωνιστές του χωριού, έστησαν ενέδρα κοντά στη Λύση κατά την οποία κτυπήθηκαν τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα γεμάτα από στρατιώτες, με αποτέλεσμα το θάνατο δυο στρατιωτών και τον τραυματισμό πολλών άλλων. Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ' οίκον περιορισμό και επιδόθηκαν σε έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού οι Αναστάσης Σουρουλλάς, Γεώργιος Χατζηιωνά και Χριστοφής Παναγίδης διέσπασαν τον κλοιό του χωριού και κατέληξαν στους αγρούς κατευθυνόμενοι προς το χωριό Τρεμετουσιά. Εντοπίστηκαν όμως από Άγγλους που τους επισήμαναν με ελικόπτερο, το οποίο ενίσχυε τις έρευνες. Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, ο Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου, επικεφαλής Επικουρικών, με άλλους Τούρκους από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και, βοηθούμενοι και από τους Άγγλους, τους σκότωσαν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου