Ad

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Σαν σήμερα 02/08/1958 σκοτώνεται από νάρκη ο αγωνιστής της Ένωσης, εθνομάρτυρας Χατζηθεοδοσίου Γιασουμής.

Γεννήθηκε στο χωριό Άχνα, της επαρχίας Αμμοχώστου, το 1940.

Γονείς : Κυριάκος και Χαμπού Χατζηθεοδοσίου
Αδέλφια : Θεοδόσης, Θωμάς, Παναής, Πέτρος, Γιώργος, Κυριακού, Ευδοκία, Μαργαρίτα

Ο Γιασουμής Χατζηθεοδοσίου τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και ήταν μαθητής της έκτης τάξης της Αγγλικής Σχολής Σιακαλλή, αργότερα Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, όταν σκοτώθηκε.

Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ το 1957 στις ομάδες νεολαίας Άχνας, απ' όπου μεταπήδησε στις ομάδες κρούσεως Άχνας, λίγο πριν από το θάνατό του.

Οι εχθροπραξίες των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων στην περιοχή Αμμοχώστου άρχισαν στις 10 Ιουλίου 1958, όταν Έλληνας πυροβολήθηκε ανεπιτυχώς από Τούρκους. Την επομένη Τούρκοι και πάλι πυροβόλησαν και σκότωσαν Έλληνα κοντά στο χωριό Σίντα. Μετά τα επεισόδια αυτά, η ΕΟΚΑ έστησε ενέδρα την επομένη, στις 12 Ιουλίου 1958, στο δρόμο από Σίντα προς Κοντέα. Οι επιθέσεις της ΕΟΚΑ συνεχίστηκαν και στις 13 και στις 20 Ιουλίου 1958 και επαναλήφθηκαν τον Αύγουστο.

Επειδή οι τουρκικές επιθέσεις στρέφονταν εναντίον απομονωμένων αγροτών και βοσκών της περιοχής, κάθε Τούρκος που κινείτο σε ελληνικά χωριά εθεωρείτο ύποπτος και αντιμετωπιζόταν από ένοπλες περιπόλους της ΕΟΚΑ. Άγγλοι στρατιώτες συνόδευαν τους Τούρκους στις λεηλασίες τους, δήθεν για προστασία. Έτσι η ΕΟΚΑ άρχισε να χρησιμοποιεί νάρκες πιέσεως και έλξεως, τις οποίες τοποθετούσε σε ελληνικές περιουσίες στα χωριά Λύση, Άχνα και Ξυλοτύμβου, που συνόρευαν με τα τουρκικά χωριά Πέργαμος και Κούκλια, για αντιμετώπιση των αγγλοτουρκικών επιθέσεων.

"Σε μια τέτοια ναρκοθέτηση της περιοχής από τις ομάδες της ΕΟΚΑ Άχνας και Ξυλοτύμβου", αφηγείται ο συναγωνιστής τους Χατζηθεοδοσίου Χριστόδουλος Αύγουστος, καταζητούμενος αντάρτης και υπεύθυνος της αποστολής, "μια από τις νάρκες μας εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα το θάνατο του Γιασουμή Χατζηθεοδοσίου και τον ελαφρό τραυματισμό μερικών άλλων συναγωνιστών μας".

Στην επιχείρηση εκείνη τραυματίστηκε σοβαρά και ο Χριστόδουλος Αύγουστος, ο οποίος έχασε τη μισή του παλάμη. Στην κηδεία του Γιασουμή παρέστησαν χιλιάδες Ελλήνων από τα γύρω χωριά. Οι χωριανοί του ύψωσαν μεσίστιες τις ελληνικές σημαίες σε όλα τα σπίτια του χωριού, υποδέχτηκαν τη σορό του γονυκλινείς και τον κήδευσαν με εθνικά εμβατήρια.


Σαν σήμερα 02/08/1958 σκοτώνονται από «δυνάμεις ασφαλείας» οι αγωνιστές της Ένωσης, εθνομάρτυρες, Γεώργιος Γεωργίου Ιωνά, Χριστοφής Παναγίδης και Αναστάσιος Σουρουλλας.

Γεωργίου Γεώργιος Ιωνά

Σκοτώθηκε από Άγγλους στρατιώτες στα περιβόλια της Λύσης στις 2 Αυγούστου 1958.
Γονείς : Ιωνάς και Χριστίνα Γεωργίου
Αδέλφια : Μηλιά, Καλλού, Μαρία και Πανίκος

Ο Γεώργιος Χατζηιωνάς τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και εργαζόταν ως κτίστης. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ το Μάρτη του 1956 και ασχολήθηκε με την εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, την τροφοδοσία και απόκρυψη ανταρτών, τη διακίνηση της αλληλογραφίας, την επιλογή τοποθεσιών και την προετοιμασία του χώρου για επιθέσεις εναντίον Άγγλων στρατιωτών.

Την 1η Αυγούστου 1958 ο Γεώργιος Χατζηιωνάς με το συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγίδη και άλλα μέλη της ομάδας τους, συνόδευσαν τον καταζητούμενο Γιάγκο Παναγίδη, να συνενωθεί με τους υπόλοιπους αντάρτες και άλλους αγωνιστές της Λύσης και να λάβει μέρος σε επίθεση εναντίον των Άγγλων κοντά στη Λύση. Στην ενέδρα που έστησαν κτυπήθηκαν με αυτόματα, κυνηγετικά όπλα και χειροβομβίδες τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα πλήρη στρατιωτών, με αποτέλεσμα το θάνατο δυο στρατιωτών και τον τραυματισμό πολλών άλλων.

Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ’ οίκον περιορισμό στη Λύση και άρχισαν έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού οι αγωνιστές Γεώργιος Χατζηιωνάς, Αναστάσης Σουρουλλά και Χριστοφής Παναγίδης διέσπασαν τον κλοιό του χωριού και κατευθύνθηκαν προς το χωριό Τρεμετουσιά. Στη μετακίνησή τους εντοπίστηκαν από ελικόπτερο, που ενίσχυσε τις έρευνες των Άγγλων. Μετά τον εντοπισμό τους, σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου επικεφαλής Επικουρικών και Τούρκοι πολίτες από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν, βοηθούμενοι από τους Άγγλους.

Από τη νεκροψία που έγινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας διαπιστώθηκε ότι κτυπήθηκαν στο κεφάλι με σφαίρες αυτομάτων όπλων και λογχίσθηκαν στην κοιλιά και σε άλλα μέρη του σώματος.

Παναγίδης Χριστοφής

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, το 1939.

Γονείς : Παναγής και Μαριτσού Παναγίδη
Αδέλφια : Ελένη και Γιάγκος

Ο Χριστοφής Παναγίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και ήταν αρχικά ελαιοχρωματιστής και αργότερα γεωργός. Η προσφορά της οικογένειάς του στον αγώνα ήταν σημαντική. Στο σπίτι της αδελφής του φιλοξενήθηκε μεγάλος αριθμός ανταρτών. Ο ίδιος πρόσφερε ποικίλες υπηρεσίες, όπως ήταν η εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, η τροφοδοσία των ανταρτών της περιοχής και η ετοιμασία θέσεων για επιθέσεις εναντίον των Άγγλων.

Την 1η Αυγούστου 1958 ο Χριστοφής Παναγίδης με το συναγωνιστή του Γεώργιο Χατζηιωνά και άλλα μέλη της ομάδας τους συνόδευσαν τον καταζητούμενο αδελφό του Γιάγκο Παναγίδη, για να συνενωθεί με τους υπόλοιπους αντάρτες και άλλους αγωνιστές της Λύσης και να λάβει μέρος σε επίθεση εναντίον των Άγγλων. Στην επίθεση αυτή, που έγινε κοντά στη Λύση, βλήθηκαν τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα, πλήρη στρατιωτών, με αυτόματα, κυνηγετικά όπλα και χειροβομβίδες. Σκοτώθηκαν δυο Άγγλοι στρατιώτες και πολλοί τραυματίστηκαν.

Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ' οίκον περιορισμό στο χωριό και άρχισαν εξονυχιστικές έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού τρεις αγωνιστές, οι Χριστοφής Παναγίδης, Γεώργιος Χατζηιωνά και Αναστάσης Σουρουλλάς, διέσπασαν τον κλοιό του χωριού, για να αποφύγουν τη σύλληψη και κατευθύνθηκαν προς το χωριό Τρεμετουσιά. Στη διαδρομή τους επισημάνθηκαν από ελικόπτερο των Άγγλων που λάμβανε μέρος στις έρευνες.

Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, ο Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου, επικεφαλής Επικουρικών, κατέφθασε μαζί με Τούρκους από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν.

Σουρουλλάς Αναστάσιος

Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 2 Μαρτίου 1932.

Γονείς : Μιχαήλ και Μαρία Σουρουλλά
Αδέλφια : Καλλής, Παναγιώτα, Δημήτρης

Ο Αναστάσης Σουρουλλάς ή Τάσος, όπως τον φώναζαν, τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και ήταν εργάτης-γεωργός. Δραστηριοποιήθηκε περισσότερο στην ΕΟΚΑ, μετά τις 6 Αυγούστου 1956, όταν βγήκε αντάρτης ο μικρότερός του αδελφός, ο Δήμος, οπότε ο Τάσος ανέλαβε την τροφοδοσία της ανταρτικής ομάδας του αδελφού του και ενεργούσε ως ένας από τους συνδέσμους των δυο ανταρτικών ομάδων της Λύσης. Μετά τις 10 Φεβρουαρίου 1957, όταν ο αδελφός του συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τους συντρόφους του, σε μια μετακίνησή τους, κατά την οποία έπεσε ο ήρωας Πάτροκλος Κόκκινος, ο Τάσος δραστηριοποιήθηκε ακόμα περισσότερο, αναλαμβάνοντας ευθύνες και στις ομάδες πολιτοφυλακής που οργάνωσε η ΕΟΚΑ.

Την 1η Αυγούστου 1958 οι αντάρτες της Λύσης, ενισχυμένοι και από αγωνιστές του χωριού, έστησαν ενέδρα κοντά στη Λύση κατά την οποία κτυπήθηκαν τρία στρατιωτικά αυτοκίνητα γεμάτα από στρατιώτες, με αποτέλεσμα το θάνατο δυο στρατιωτών και τον τραυματισμό πολλών άλλων. Την επομένη οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κατ' οίκον περιορισμό και επιδόθηκαν σε έρευνες. Κατά τη διάρκεια του περιορισμού οι Αναστάσης Σουρουλλάς, Γεώργιος Χατζηιωνά και Χριστοφής Παναγίδης διέσπασαν τον κλοιό του χωριού και κατέληξαν στους αγρούς κατευθυνόμενοι προς το χωριό Τρεμετουσιά. Εντοπίστηκαν όμως από Άγγλους που τους επισήμαναν με ελικόπτερο, το οποίο ενίσχυε τις έρευνες. Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού που παρακολουθούσε, ο Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου, επικεφαλής Επικουρικών, με άλλους Τούρκους από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και, βοηθούμενοι και από τους Άγγλους, τους σκότωσαν.


Σαν σήμερα 01/08/1958 πέφτει ηρωικά μαχόμενος ο αγωνιστής της Ένωσης, εθνομάρτυρας Σουρουκλής Ανδρέας

Γεννήθηκε στο χωριό Τρούλλοι, της επαρχίας Λάρνακας, στις 26 Οκτωβρίου 1933.

Σύζυγος : Γεωργία Σουρουκλή
Τέκνα : Χριστίνα και Αντρούλα, που γεννήθηκε δυο μήνες μετά το θάνατο του πατέρα της.
Γονείς : Δημήτρης και Χριστίνα Σουρουκλή
Αδέλφια : Πηνελόπη, Γιωρκάτζης, Κωστής, Μιχάλης, Μάμας, Κυριακούλα, Θεοδοσία και Παναγιώτα

Ο Ανδρέας Σουρουκλής τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και εργαζόταν στα κτήματά του. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ μαζί με τα αδέλφια, τους γονείς και τη σύζυγό του και συνεργάστηκε με την ανταρτική ομάδα της περιοχής του. Κατασκεύασαν κρησφύγετο σε χωράφι τους, όπου εγκαταστάθηκαν αντάρτες της ΕΟΚΑ, τους οποίους ο Ανδρέας φιλοξενούσε και στο σπίτι του.

Ο Μιχαλάκης Παρίδης, μετά τη δραπέτευσή του από το νοσοκομείο στις 12 Δεκεμβρίου 1957, όπου είχε μεταφερθεί από τις φυλακές για εγχείρηση, κατέληξε στους Τρούλλους και εγκατέστησε το αρχηγείο του στο σπίτι του Ανδρέα Σουρουκλή, όπου κατασκεύασε προσωπικό του κρησφύγετο. Τόσο το κρησφύγετό του, όσο και την εκεί παραμονή του, ο Παρίδης, κρατούσε απόλυτη μυστικότητα και από αυτούς τους αντάρτες του, που έμεναν στο ίδιο σπίτι. Μετά τον θάνατο του Ανδρέα, παρά τις εξονυχιστικές έρευνες που έκαμαν οι Άγγλοι, δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν το κρησφύγετο.

Τη νύκτα της 1ης Αυγούστου 1958, η τοπική ομάδα της ΕΟΚΑ Τρούλλων και οι αντάρτες που ήταν στο σπίτι του Σουρουκλή έστησαν ενέδρα εναντίον των Άγγλων στην τοποθεσία "Σαμερή", σε ένα γεφύρι του δρόμου Λάρνακας - Τρούλλων, κοντά σε ένα βαθύ χαντάκι. Τους πρόσφερε κάλυψη μια καλαμιά. Η νύκτα ήταν φεγγαρόλουστη και η υποχώρηση δύσκολη. Ο Ανδρέας κτυπήθηκε κατά την οπισθοχώρηση, όταν ακολούθησε τη γραμμή της όχθης και έμεινε ακάλυπτος από την καλαμιά.

Ο πατέρας του ήρωα, συνοδεύοντας τη νύφη του μπροστά στο φέρετρο του παιδιού του, έσκυψε και του φίλησε το χέρι. Το ίδιο έκαμαν και η σύζυγος και όσα από τα αδέλφια του πρόλαβαν να παρευρεθούν στην κηδεία. Οι Άγγλοι είχαν επιτρέψει σε ελάχιστους να παραστούν στην κηδεία, παρεμποδίζοντας ακόμα και μερικά από τα αδέλφια του.


Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Οι εγκέφαλοι της σφαγής στο Κίονελι



Πέμπτη 12 Ιουνίου 1958. Την ημέρα εκείνη διαπράχθηκε ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματα στο μικρό νησί μας. Ένα έγκλημα που διαπράχθηκε από την αγγλο-τουρκική συμμαχία και με θύματα οκτώ Κοντεμενιώτες που σφαγιάστηκαν σαν αρνιά από τους Τουρκοκύπριους του Κιόνελι. Ως ύποπτοι για το φονικό συνελήφθησαν 9 Τουρκοκύπριοι και η έρευνα ολοκληρώθηκε στις 28 Ιουνίου όμως σύμφωνα με πρόσωπο του οποίου ο πατέρας σκοτώθηκε στην ενέδρα, αποφασίστηκε όπως το πόρισμα της έρευνας να μην δοθεί στη δημοσιότητα μέχρι να εκδοθεί η δικαστική απόφαση. Η απόφαση εκδόθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1958 όπου το αποτέλεσμα της δίκης ήταν αθωωτικό για τους Τουρκοκύπριους. 

Εγκέφαλοι του φρικιαστικού εγκλήματος ήταν οι, Βρετανοί αξιωματικοί, Henry John Burge, George Henry Green, o Tsasler, και ο Τουρκοκύπριος, Assim Errol.